Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

2 intr─âri

9 defini╚Ťii pentru glasnic─â

GL├üSNIC─é, glasnice, s. f. (├Änv.) Vocal─â. ÔÇô Glas + suf. -nic─â.
GL├üSNIC─é, glasnice, s. f. (├Änv.) Vocal─â. ÔÇô Glas + suf. -nic─â.
GL├üSNIC, -─é, glasnici, -e, adj. (├Änvechit) Sonor, r─âsun─âtor. Da╚Ťi-mi, rogu-m─â de voi, Pe zvon glasnic de cimpoi, ╚śtiri alese, bl├«nde ve╚Öti, De bun trai ├«n Preute╚Öti. BELDICEANU, P. 113. ÔÖŽ (Substantivat, f.) Vocal─â. Tu ai slove amfibii nici glasnice, nici neglasnice. NEGRUZZI, S. I 10.
GL├üSNIC, -─é, glasnici, -ce, adj. (├Änv.) Sonor, r─âsun─âtor. ÔÖŽ (Substantivat, f.) Vocal─â. ÔÇô Din glas + suf. -nic.
glásnică (înv.) s. f., g.-d. art. glásnicei; pl. glásnice
glásnică s. f., g.-d. art. glásnicei; pl. glásnice
GLÁSNICĂ s. v. vocală
gl├ísnic, -─â adj. (rus. vsl. gl├ísny─ş, vocal, sonor. V. glas). Vech─ş. Vocal. S. f. Vocal─â.
glasnic─â s. v. VOCAL─é.

Glasnic─â dex online | sinonim

Glasnic─â definitie

Intrare: glasnic─â
glasnic─â substantiv feminin
Intrare: glasnic
glasnic adjectiv