Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

9 defini╚Ťii pentru fragmenta╚Ťiune

FRAGMENT├ü╚ÜIE, fragmenta╚Ťii, s. f. Fragmentare. [Var.: fragmenta╚Ťi├║ne s. f.] ÔÇô Din fr. fragmentation.
FRAGMENTA╚ÜI├ÜNE s. f. v. fragmenta╚Ťie.
FRAGMENT├ü╚ÜIE, fragmenta╚Ťii, s. f. Fragmentare. [Var.: fragmenta╚Ťi├║ne s. f.] ÔÇô Din fr. fragmentation.
FRAGMENTA╚ÜI├ÜNE s. f. v. fragmenta╚Ťie.
fragment├í╚Ťie (-╚Ťi-e) s. f., art. fragment├í╚Ťia (-╚Ťi-a), g.-d. art. fragment├í╚Ťiei; pl. fragment├í╚Ťii, art. fragment├í╚Ťiile (-╚Ťi-i-)
fragment├í╚Ťie s. f. (sil. -╚Ťi-e), art. fragment├í╚Ťia (sil. -╚Ťi-a), g.-d. art. fragment├í╚Ťiei; pl. fragment├í╚Ťii, art. fragment├í╚Ťiile (sil. -╚Ťi-i-)
FRAGMENT├ü╚ÜIE s.f. Fragmentare. [Gen. -iei, var. fragmenta╚Ťiune s.f. / < fr. fragmentation].
FRAGMENTA╚ÜI├ÜNE s.f. v. fragmenta╚Ťie.
FRAGMENTÁȚIE s. f. fragmentare. (< fr. fragmentation)

Fragmenta╚Ťiune dex online | sinonim

Fragmenta╚Ťiune definitie

Intrare: fragmenta╚Ťie
fragmenta╚Ťie substantiv feminin
  • silabisire: -╚Ťi-e
fragmenta╚Ťiune