Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru finisaj

finisaj sn [At: IONESCU-MUSCEL, FIL. 267 / Pl: ~e, (iuz) ~uri / E: fr finissage] Ultima opera╚Ťie pentru definitivarea formei sau a aspectului unui produs ╚śi: finisare (2).
FINIS├üJ, finisaje, s. n. Finisare. ÔÇô Din fr. finissage.
FINIS├üJ, finisaje, s. n. Finisare. ÔÇô Din fr. finissage.
FINIS├üJ, finisajuri, s. n. (Tehn.) Opera╚Ťie sau ansamblu de opera╚Ťii finale, prin care se d─â forma sau aspectul ultim unui produs sau unei lucr─âri; finisare. Finisajul ╚Öi ajustajul ├«n filatura bumbacului prezint─â o deosebit─â importan╚Ť─â.
finisáj s. n., pl. finisáje
finisáj s. n., pl. finisáje
FINISÁJ s. v. definitivare.
FINISÁJ s.n. Finisare. [Pl. -je, -juri. / < fr. finissage].
FINISÁJ s. n. finisare. (< fr. finissage)
FINISAJ s. definitivare, finisare. (~ unei lucr─âri.)

Finisaj dex online | sinonim

Finisaj definitie

Intrare: finisaj (pl. finisaje)
finisaj pl. finisaje substantiv neutru
Intrare: finisaj (pl. finisajuri)
finisaj pl. finisajuri