Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

12 defini╚Ťii pentru fiertur─â

fiertur─â sf [At: DOSOFTEI, V. S. 206/2 / Pl: ~ri / E: fiert + -ur─â] 1 (Rar) Fierbere. 2 (├Äe) A b─âga (pe cineva) ├«n ~ri A speria (pe cineva) foarte tare ╚śi: a b─âga (pe cineva) ├«n sperie╚Ťi. 3-4 M├óncare sau b─âutur─â preparat─â prin fierbere. 5 (Ccr) Orice fel de m├óncare cu zeam─â. 6 (Spc) Ciorb─â.
FIERT├ÜR─é, fierturi, s. f. 1. M├óncare sau b─âutur─â preparat─â prin fierbere. 2. Fierbere, clocot. ÔÇô Fiert + suf. -ur─â.
FIERT├ÜR─é, fierturi, s. f. 1. M├óncare preparat─â prin fierbere. 2. Fierbere, clocot. ÔÇô Fiert + suf. -ur─â.
FIERT├ÜR─é, fierturi, s. f. 1. M├«ncare sau b─âutur─â preparat─â prin fierbere. Oala cu fiertur─â d─âdea ├«ntr-una ├«n foc. BUJOR, S. 74. Ilinca... preg─âti repede o fiertur─â de pas─âre. VLAHU╚Ü─é, O. A. 131. C├«nd fiertur─â ├«n oal─â ╚śi c├«nd m─âm─âlig─â goal─â. PANN, P. V. I 151. 2. Fierbere, clocot. Du-te de le mai d─â o fiertur─â [dulce╚Ťilor], p├«n─â s-or lega cumsecade. ALECSANDRI, T. 323.
fiert├║r─â (fier-) s. f., g.-d. art. fiert├║rii; pl. fiert├║ri
fiert├║r─â s. f. (sil. fier-), g.-d. art. fiert├║rii; pl. fiert├║ri
FIERTÚRĂ s. v. clocot, clocotire, fierbere, fiert.
FIERTÚRĂ ~i f. 1) Mâncare (fierbinte) pregătită prin fierberea unor produse alimentare solide. 2) Băutură (de obicei medicamentoasă) căpătată prin fierberea unor plante sau fructe într-un lichid. ~ de măceș. /fiert + suf. ~ură
fiertur─â n. 1. rezultatul fierberii sau coacerii; 2. sup─â fiart─â f─âr─â carne.
fert├║r─â (est) ╚Öi f─şe- (vest) f., pl. ─ş. M├«ncare feart─â, ca: supa, bor╚Öu (c─şorba).
f─şert├║r─â, V. fertur─â.
fiertur─â s. v. CLOCOT. CLOCOTIRE. FIERBERE. FIERT.

Fiertur─â dex online | sinonim

Fiertur─â definitie

Intrare: fiertur─â
fiertur─â substantiv feminin
  • silabisire: fier-