Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

28 defini╚Ťii pentru fer─âstrui

fer─âstrui v vz ferestrui
ferestruie sf [At: DOSOFTEI, V. S. 42/2 / V: -tuie / Pl: ~ici / E: fereastr─â + -uie] 1-2 (╚śhp) Ferestruic─â (1-2).
FER─éSTRU├Ź vb. IV v. fier─âstrui.
FERĂSTRÚIE s. f. v. ferestruie.
FERESTRU├Ź vb. IV v. fier─âstrui.
FERESTR├ÜIE, ferestrui, s. f. Ferestruic─â. [Var.: ferest├║ie, fer─âstr├║ie s. f.] ÔÇô Fereastr─â + suf. -uie.
FERESTU├Ź vb. IV v. ferestrui.
FERESTÚIE s. f. v. ferestruie.
FIER─éSTRU├Ź, fier─âstruiesc, vb. IV. Tranz. A t─âia ceva cu fier─âstr─âul. [Var.: ferestru├ş, ferestu├ş, fer─âstru├ş vb. IV] ÔÇô Din magh. f├╝r├ęszelni (prin apropiere de fier─âstr─âu).
FER─éSTRU├Ź vb. IV v. ferestrui.
FERĂSTRÚIE s. f. v. ferestruie.
FERESTRU├Ź, ferestruiesc, vb. IV. Tranz. A t─âia ceva cu fer─âstr─âul. [Var.: ferestu├ş, fer─âstru├ş vb. IV] ÔÇô Din magh. f├╝r├ęszelni (apropiat de ferestr─âu).[1]
FERESTR├ÜIE, ferestrui, s. f. Ferestruic─â. [Var.: ferest├║ie, fer─âstr├║ie s. f.] ÔÇô Fereastr─â + suf. -uie.
FERESTU├Ź vb. IV v. ferestrui.
FERESTÚIE s. f. v. ferestruie.
FERĂSTRÚIE s. f. v. ferestruie.
FERESTRU├Ź, ferestruiesc, vb. IV. Tranz. A t─âia cu fer─âstr─âul.
FERESTR├ÜIE, ferestrui, s. f. Ferestruic─â. Era alt─â ferestruie, care privea peste acoperi╚Öuri de tabl─â cenu╚Öie, peste cartiere s─ârace ╚Öi pr─âfuite, spre marginea ora╚Öului. C. PETRESCU, S. 7. Stoica... deschise oblonul, scoase capul pe o ├«ngust─â ferestruie ╚Öi ├«ntreb─â: ┬źCine e?┬╗. ODOBESCU, S. I 67. ÔÇô Variant─â: fer─âstr├║ie (EMINESCU, O. I 84) s. f.
ferestru├ş (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. ferestrui├ęsc, imperf. 3 sg. ferestrui├í; conj. prez. 3 s─â ferestrui├ísc─â
ferestr├║ie s. f., art. ferestr├║ia, g.-d. art. ferestr├║ii; pl. ferestr├║i
ferestru├ş vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. ferestrui├ęsc, imperf. 3 sg. ferestrui├í; conj. prez. 3 sg. ╚Öi pl. ferestrui├ísc─â
ferestr├║ie s. f., art. ferestr├║ia, g.-d. art. ferestr├║ii; pl. ferestr├║i
FERESTRÚIE s. ferestruică.
A FERESTRU├Ź ~i├ęsc tranz. (copaci, lemne, sc├ónduri etc.) A t─âia cu fer─âstr─âul. /<ung. f├╝r├ęszelni
ferestruie f. fereastr─â mic─â, la o pivni╚Ť─â sau pe acoperi╚Öul casei.
ferestr├║─şe f., pl. u─ş ╚Öi -├║─şc─â f., pl. ─ş. Fereastr─â mic─â.
f─şer─âstr─â─ş├ęsc, fe- ╚Öi -u─ş├ęsc v. tr. (d. f─şer─âstr─â┼ş). Vest. Rar. Ta─ş cu f─şer─âstr─â┼ş. ÔÇô ├Än est rar: feresu─şesc, -slu─şesc (ung. f├╝r├ęszelni).
FERESTRUIE s. ferestruic─â.

Fer─âstrui dex online | sinonim

Fer─âstrui definitie

Intrare: fier─âstrui
ferestrui verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
ferestui verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
fer─âstrui verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
fier─âstrui verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
Intrare: ferestruie
fer─âstruie
ferestruie substantiv feminin
ferestuie
Intrare: fer─âstrui
fer─âstrui