Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru exorcist

exorcist, ~ă smf, a [At: LM / Pl: ~iști, ~e / E: fr exorciste, lat exorcista] 1-2 (Persoană) care practică exorcismul (1).
EXORC├ŹST, -─é, exorci╚Öti, -te, adj., s. m. ╚Öi f. (Persoan─â) care s─âv├ór╚Öe╚Öte actul de exorcism. ÔÇô Din lat. exorcista, fr. exorciste.
EXORC├ŹST, -─é, exorci╚Öti, -te, adj., s. m. ╚Öi f. (Persoan─â) care practic─â exorcismul. ÔÇô Din lat. exorcista, fr. exorciste.
exorc├şst adj. m., s. m., pl. exorc├ş╚Öti; adj. f., s. f. exorc├şst─â, pl. exorc├şste
exorc├şst adj. m., s. m., pl. exorc├ş╚Öti; f. sg. exorc├şst─â, pl. exorc├şste
EXORC├ŹST, -─é adj. Referitor la exorcism. // s.m. ╚Öi f. Practicant al exorcismului. [Cf. lat. exorcista, fr. exorciste].
EXORC├ŹST, -─é I. adj., s. m. f. (practicant) al exorcismului. II. s. m. ecleziarh, ├«n evul mediu, care c─âuta, prin rug─âciuni, s─â-i vindece pe cei ÔÇ×poseda╚Ťi de diavolÔÇŁ. (< lat. exorcista, fr. exorciste)
exorcist m. cel ce exorcizeaz─â.
*exorc├şst m. (vgr. exorkist├ęs). Rar. Acela care expulseaz─â draci─ş.
exorc├şst, exorci╚Öti s. m. Treapt─â a clerului inferior ├«n Bis. cre╚Ötin─â veche, care avea grija energumenilor sau a celor b├óntui╚Ťi de duhuri necurate (demoniaci). ÔÖŽ Persoan─â care practic─â exorcismul. ÔÇô Din lat. exorcista, fr. exorciste.

Exorcist dex online | sinonim

Exorcist definitie

Intrare: exorcist (adj.)
exorcist adjectiv
Intrare: exorcist (s.m.)
exorcist substantiv masculin