Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru ectopie

ectop├şe sf [At: ABC S─éN. 113 / Pl: ~ii / E: fr ectopie] 1-2 (Med) (Deplasare sau) pozi╚Ťie anormal─â a unui organ Si: heterotopie. 3 Schimbare de loc.
ECTOP├ŹE s. f. (Med.) Anomalie de pozi╚Ťie a unui organ; heterotopie. ÔÇô Din fr. ectopie.
ECTOP├ŹE s. f. (Med.) Pozi╚Ťie anormal─â a unui organ; heterotopie. ÔÇô Din fr. ectopie.
ectop├şe s. f., art. ectop├şa, g.-d. ectop├şi, art. ectop├şei
ectop├şe s. f., art. ectop├şa, g.-d. ectop├şi, art. ectop├şei
ECTOP├ŹE s.f. Schimbare de loc. ÔÖŽ (Anat.) Deplasare sau pozi╚Ťie anormal─â (congenital─â) a unui organ; heterotopie. [Gen. -iei. / < fr. ectopie, cf. gr. ek ÔÇô ├«n afar─â, topos ÔÇô loc].
ECTOP├ŹE1 s. f. (anat., bot.) pozi╚Ťie anormal─â a unui organ. (< fr. ectopie)
-ECTOP├ŹE2 elem. ÔÇ×deplasare, dislocareÔÇŁ. (< fr. -ectopie, cf. gr. ektopos, ├«n alt loc)
ECTOP├ŹE f. med. Pozi╚Ťie anormal─â a unui organ. /<fr. ectopie
-ECTOPIE ÔÇ×deplasare, dislocareÔÇŁ. ÔŚŐ gr. ektopos ÔÇ×├«n alt loc, deplasatÔÇŁ > fr. -ectopie, germ. -ektopie, engl. -ectopy > rom. -ectopie.

Ectopie dex online | sinonim

Ectopie definitie

Intrare: ectopie (subst.)
ectopie subst.
Intrare: ectopie (suf.)
ectopie suf.