Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

2 intr─âri

18 defini╚Ťii pentru duhovnicesc

duhovnic├ęsc, ~e├ísc─â a [At: CORESI, EV. 420/3 / Pl: ~e╚Öti / E: duhovnic + -esc] 1 a Care apar╚Ťine duhovnicului (1). 2-3 a Privitor la duhovnic (1) ╚Öi la activitatea lui. 4 a De duhovnic (1). 5 a (Pgn) Preo╚Ťesc. 6 a (├Änv; ├«s) Parte ~easc─â Preo╚Ťime. 7 sf (Bis; nob) ├Änv─â╚Ť─âtur─â sufleteasc─â. 8 a (├Änv) Spiritual.
duhovnic├ş [At: VALIAN, V. / Pzi: ~ic├ęsc / E: duhovnic] (Bis) 1 vt (D. duhovnici) A primi spovedania unui credincios. 2 vr A se spovedi.
DUHOVNIC├ëSC, -E├üSC─é, duhovnice╚Öti, adj. Al duhovnicului, privitor la duhovnic; p. gener. preo╚Ťesc. ÔÇô Duhovnic + suf. -esc.
DUHOVNIC├ëSC, -E├üSC─é, duhovnice╚Öti, adj. Al duhovnicului, privitor la duhovnic; p. gener. preo╚Ťesc. ÔÇô Duhovnic + suf. -esc.
DUHOVNIC├ëSC, -E├üSC─é, duhovnice╚Öti, adj. Privitor la duhovnic, de duhovnic; p. ext. de preo╚Ťi, preo╚Ťesc. Doresc... s─â intru la teologie, adec─â ├«n vreo academie duhovniceasc─â. CONTEMPORANUL, IV 2. ÔŚŐ Parte duhovniceasc─â = fa╚Ť─â bisericeasc─â, preot; preo╚Ťime. Mo╚Ö Nichifor... s-ar fi giurat cu giur─âm├«nt ca s─â nu mai aib─â a face cu parte duhovniceasc─â, c├«t a tr─âi el. CREANG─é, P. 110.
DUHOVNIC├Ź, duhovnicesc, vb. IV. Tranz. ╚Öi refl. (Rar) A (se) spovedi. ÔÇô Din duhovnic.
duhovnic├ęsc adj. m., f. duhovnice├ísc─â; pl. m. ╚Öi f. duhovnic├ę╚Öti
duhovnic├ęsc adj. m., f. duhovnice├ísc─â; pl. m. ╚Öi f. duhovnic├ę╚Öti
DUHOVNIC├ëSC adj. (BIS.) 1. bisericesc, religios, spiritual, sufletesc. (P─âstor ~.) 2. preo╚Ťesc, (pop.) popesc. (Cinul ~.)
DUHOVNIC├Ź vb. v. m─ârturisi, spovedi.
DUHOVNIC├ëSC ~e├ísc─â (~├ę╚Öti) 1) Care este caracteristic pentru duhovnici; de duhovnic. 2) rar Care se refer─â la via╚Ťa intern─â a omului; sufletesc; spiritual. /duhovnic + suf. ~esc
A SE DUHOVNIC├Ź m─â ~├ęsc intranz. ├«nv. (despre credincio╚Öi cre╚Ötini) A m─ârturisi unui duhovnic p─âcatele ├«n vederea iert─ârii lor; a se spovedi. /Din duhovnic
duhovnicesc a. de duhovnic: sfaturi duhovnicești.
duhovnic├Č v. a se spovedi: prietena nu se mai duhovnice╚Öte la C─âldur─â╚Öani CAR.
duhovnic├ęsc, -e├ísc─â adj. De duhovnic, spiritual: sfatur─ş duhovnice╚Öt─ş.
DUHOVNICESC adj. (BIS.) 1. bisericesc, religios, spiritual, sufletesc. (P─âstor ~.) 2. preo╚Ťesc, (pop.) popesc. (Cinul ~.)
duhovnici vb. v. M─éRTURISI. SPOVEDI.[1]
ÔÇ×Livada duhovniceasc─âÔÇŁ v. ÔÇ×LimonariuÔÇŁ.

Duhovnicesc dex online | sinonim

Duhovnicesc definitie

Intrare: duhovnicesc
duhovnicesc adjectiv
Intrare: duhovnici
duhovnici verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a