Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

17 defini╚Ťii pentru duhovnic

duh├│mnic sm vz duhovnic
duh├│pnic sm vz duhovnic
duh├│vnec sm vz duhovnic
duh├│vnic sm [At: CORESI, EV. 306/10 / V: (├«nv) deho├ín~, ~homn~, ~nec / Pl: ~ici / E: vsl đ┤đżđżĐâĐůđżđ▓ĐîđŻđŞđ║Đî] 1 (Bis) Preot care spovede╚Öte pe credincio╚Öi Si: (liv) confesor. 2 (Fig) Persoan─â c─âreia cineva ├«i ├«ncredin╚Ťeaz─â toate tainele, g├óndurile, inten╚Ťiile sale intime.[1]
DUH├ôVNIC, duhovnici, s. m. (La ortodoc╚Öi) Preot care spovede╚Öte pe credincio╚Öi; confesor. ÔÖŽ Fig. Persoan─â c─âreia cineva ├«i ├«ncredin╚Ťeaz─â toate tainele, g├óndurile, inten╚Ťiile sale intime. ÔÇô Din sl. duhov─şnik┼ş.
DUH├ôVNIC, duhovnici, s. m. Preot care spovede╚Öte pe credincio╚Öi; confesor. ÔÖŽ Fig. Persoan─â c─âreia cineva ├«i ├«ncredin╚Ťeaz─â toate tainele, g├óndurile, inten╚Ťiile sale intime. ÔÇô Din sl. duhov─şnik┼ş.
DUH├ôVNIC, duhovnici, s. m. (├Än religia cre╚Ötin─â) Preot care spovede╚Öte pe credincio╚Öi. Stare╚Ťul, milostivindu-se, i-a dat duhovnic. SADOVEANU, Z. C. 236. Ce s─â te mai spovede╚Öti? Ce-i s─â spui duhovnicului? NEGRUZZI, S. I 156.
duh├│vnic s. m., pl. duh├│vnici
duh├│vnic s. m., pl. duh├│vnici
DUHÓVNIC s. v. confesor.
DUHÓVNIC s. v. cleric.
duh├│vnic (duh├│vnici), s. m. ÔÇô Confesor, p─ârinte spiritual. ÔÇô Megl. dovnic. Sl. duchov─şnik┼ş, bg. duhovnik, din sl. duch┼ş ÔÇ×spiritÔÇŁ, cf. duh. ÔÇô Der. duhovnicesc, adj. (confesional; spiritual); duhovnice╚Öte, adv. (spiritual); duhovnici, vb. (a spovedi, a confesa); duhovnicie, s. f. (misiunea de a spovedi).
DUHÓVNIC ~ci m. Preot care oficiază ritualul spovedaniei; confesor. /<sl. duhoviniku
duhovnic m. p─ârinte sufletesc, preot c─âruia se m─ârturise╚Öte [!] p─âcatele. [Slav. DUHOVN─ČK┼Č].
duh├│vnic m. (vsl. duhov─şnik┼ş). Confesor, preut c─âru─şa-─ş m─ârturise╚Öt─ş p─âcatele.
DUHOVNIC s. (BIS.) confesor, (astăzi rar) spiritual, (înv.) mărturisitor, spoveditor. (Preotul care spovedește se numește ~.)
duhovnic s. v. CLERIC.

Duhovnic dex online | sinonim

Duhovnic definitie

Intrare: duhovnic
duhovnic substantiv masculin
duhomnic
duhopnic
duhovnec