duhan definitie

18 definiții pentru duhan

duán sn vz duhan
duhan sn [At: BIANU, D.S. 757 / V: (reg) doan, doh~, duan, duvan, doha sf / Pl: (rar) ~uri / E: srb duhan, tc duhan] 1 (Bot; îvp) Tutun (Nicotiana tabacum). 2 (Bot; îvp) Tutun turcesc (Nicotiana rustica). 3 (Arg; îf dohană) Țigară.
dunán sn vz duhan
duván sm vz duhan
DUHÁN, (2) duhanuri, s. n. (Reg.) 1. Tutun. 2. Sort de duhan (1). – Din sb. duhan.
DUHÁN, duhanuri, s. n. (Reg.) Tutun. – Din scr. duhan.
DOHÁN s. n. v. duhan.
DUHÁN s. n. (Regional) Tutun. Trage duhan cu pipa. ȘEZ. II 24. – Variantă: dohán s. n.
duhán (reg.) s. n., (sorturi) pl. duhánuri
duhán s. n., (sorturi) pl. duhánuri
DUHÁN s. v. tutun.
duhán s. n. – (Trans., Banat) Tutun. – Var. dohan. Sb. duhan, v. sb. duchanŭ, din tc., arab. duhân (Miklosich, Fremdw., 87; Cihac, II, 104; Meyer 76), cf. mag. dohány, alb. duhan. – Der. duhăni, vb. (a fuma); duhăneală, s. f. (Trans., acțiunea de a fuma).
dohán (duhán) s.n. (reg.) tutun.
duhan n. Tr. tutun: trage duhan cu pipa. [Serb. DUHAN].
duhán n., pl. urĭ (ung. dohány, sîrb. dúhan, dúhav, bg. duhán, rut. dohán, d. turc. [d. ar.] duhan, tutun, fum gros). Nord. Tutun.
duhan s. v. TUTUN.
dohán, s.n. – (reg.) Tutun (Nicotiana tabacum): „Nouă gazda ni-i dator / Cu-o păpușă de dohan” (Calendar, 1980: 143). – Din magh. dohány „tutun”.
dohán, s.n. – Tutun (Nicotiana tabacum): „Nouă gazda ni-i dator / Cu-o păpușă de dohan” (Calendar 1980: 143). – Din magh. dohány „tutun”.

duhan dex

Intrare: duhan
duhan substantiv neutru
dohan substantiv neutru (numai) singular
duan
dunan
duvan