Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

13 defini╚Ťii pentru dezonorant

dezonor├ínt, ~─â a [At: DEX / Pl: ~n╚Ťi, ~e / E: fr d├ęshonorant] Care dezonoreaz─â Si: dezonorabil.
DEZONOR├üNT, -─é, dezonoran╚Ťi, -te, adj. Care dezonoreaz─â; ru╚Öinos. ÔÇô Din fr. d├ęshonorant.
DEZONOR├üNT, -─é, dezonoran╚Ťi, -te, adj. Care dezonoreaz─â; ru╚Öinos. ÔÇô Din fr. d├ęshonorant.
DEZONOR├üNT, -─é, dezonoran╚Ťi, -te, adj. Care dezonoreaz─â, care necinste╚Öte; ru╚Öinos. Fapt─â dezonorant─â.
!dezonor├ínt (de-zo-/dez-o-) adj. m., pl. dezonor├ín╚Ťi; f. dezonor├ínt─â, pl. dezonor├ínte
dezonor├ínt adj. m. (sil. mf. dez-), pl. dezonor├ín╚Ťi; f. sg. dezonor├ínt─â, pl. dezonor├ínte
DEZONOR├üNT adj. 1. v. compromi╚Ť─âtor. 2. v. ├«njositor.
Dezonorant Ôëá onorant
DEZONOR├üNT, -─é adj. Care dezonoreaz─â; necinstit, ru╚Öinos. [Cf. fr. d├ęshonorant].
DEZONOR├üNT, -─é adj. care dezonoreaz─â; necinstit, ru╚Öinos. (< fr. d├ęshonorant)
DEZONOR├üNT ~t─â (~╚Ťi, ~te) Care dezonoreaz─â; ├«n stare s─â dezonoreze; infamant. /<fr. d├ęshonorant
* dezonor├ínt, -─â adj. (fr. d├ęshonorant). Care dezonoreaz─â.
DEZONORANT adj. 1. compromi╚Ť─âtor, degradant, infamant, ├«njositor, nedemn, ru╚Öinos, (livr.) difamant, (rar) degradator, (├«nv.) necinstitor, pierz─âtor. (O fapt─â ~.) 2. degradant, ├«njositor, ru╚Öinos, umilitor. (O situa╚Ťie ~.)

Dezonorant dex online | sinonim

Dezonorant definitie

Intrare: dezonorant
dezonorant adjectiv
  • silabisire: dez-