Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

2 intr─âri

14 defini╚Ťii pentru departajare

departaja vt [At: DN2 / Pzi: ~j├ęz / E: fr d├ępartager] 1 A pune cap─ât unui balotaj. 2 A arbitra ├«ntre dou─â opinii. 3 (Spc) A ├«mp─âr╚Ťi bunurile materiale a doi so╚Ťi care divor╚Ťeaz─â.
departaj├íre sf [At: DEX / Pl: ~jß║»ri / E: departaja] 1 Determinare a ├«ncheierii unui balotaj Si: departajat1 (1). 2 Arbitrare ├«ntre dou─â opinii Si: departajat1 (2). 3 (Spc) ├Ämp─âr╚Ťire a bunurilor materiale a doi so╚Ťi care divor╚Ťeaz─â Si: departajat1 (3).
DEPARTAJ├ü, departajez, vb. I. Tranz. A pune cap─ât unui balotaj, a arbitra ├«ntre dou─â opinii. ÔÖŽ Refl. (Despre doi adversari) A se distan╚Ťa ├«n punctaj. ÔÇô Din fr. d├ępartager.
DEPARTAJ├üRE, departaj─âri, s. f. Ac╚Ťiunea de a (se) departaja ╚Öi rezultatul ei. ÔÇô V. departaja.
DEPARTAJ├ü, departajez, vb. I. Tranz. A pune cap─ât unui balotaj, a arbitra ├«ntre dou─â opinii. ÔÇô Din fr. d├ępartager.
DEPARTAJ├üRE, departaj─âri, s. f. Ac╚Ťiunea de a departaja ╚Öi rezultatul ei. ÔÇô V. departaja.
departaj├í (a ~) vb., ind. prez. 3 departaj├ęaz─â, 1 pl. departajß║»m; conj. prez. 3 s─â departaj├ęze; ger. departajß║ąnd
departajáre s. f., g.-d. art. departajắrii; pl. departajắri
departaj├í vb. Ôćĺ partaja
departajáre s. f., g.-d. art. departajării; pl. departajări
DEPARTAJ├ü vb. I. tr. A pune cap─ât unui balotaj, a arbitra ├«ntre dou─â opinii. [P.i. 3,6 -jeaz─â, 4 -j─âm. / < fr. d├ępartager].
DEPARTAJ├üRE s.f. Ac╚Ťiunea de a departaja ╚Öi rezultatul ei. [< departaja].
DEPARTAJ├ü vb. I. tr. a pune cap─ât unui balotaj, a arbitra ├«ntre dou─â opinii. II. tr., refl. a (se) distan╚Ťa ca punctaj ├«ntr-un clasament. (< fr. d├ępartager)
A DEPARTAJ├ü ~├ęz tranz. 1) A selecta ╚Öi a separa (f─âc├ónd distincte opinii, metode etc.). 2) A arbitra ├«ntre dou─â opinii, dou─â situa╚Ťii (pun├ónd cap─ât unui balotaj). /<fr. d├ępartager

Departajare dex online | sinonim

Departajare definitie

Intrare: departaja
departaja verb grupa I conjugarea a II-a
Intrare: departajare
departajare substantiv feminin