Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

2 intr─âri

12 defini╚Ťii pentru defazare

defaza vt [At: MDENC / Pzi: ~z├ęz / E: drr defazaj] (Fiz) A realiza o diferen╚Ť─â ├«ntre dou─â m─ârimi sinusoidale de aceea╚Öi frecven╚Ť─â.
defaz├íre sf [At: ENC. TEHN. I, 121 / Pl: ~zß║»ri / E: defaza] 1-2 (Opera╚Ťie sau) proces de realizare a unei diferen╚Ťe ├«ntre dou─â m─ârimi sinusoidale de aceea╚Öi frecven╚Ť─â Si: defazat1 (1-2). 3 Defazaj.
DEFAZ├ü, defazez, vb. I. Tranz. (Elt.) A realiza un defazaj. ÔÇô Din defazaj.
DEFAZ├üRE, defaz─âri, s. f. (Elt.) Ac╚Ťiunea de a defaza. ÔÇô V. defaza.
DEFAZ├ü, defazez, vb. I. Tranz. A realiza un defazaj. ÔÇô Din defazaj.
DEFAZ├üRE, defaz─âri, s. f. (Elt.) Ac╚Ťiunea de a defaza. ÔÇô V. defaza.
defazá (a ~) vb., ind. prez. 3 defazeáză
defaz├í vb., ind. prez. 1 sg. defaz├ęz, 3 sg. ╚Öi pl. defaze├íz─â
defazáre s. f., pl. defazări
DEFAZ├ü vb. I. tr. A realiza un defazaj. [Cf. fr. d├ęphaser].
DEFAZ├ü vb. tr. a realiza un defazaj. (< fr. d├ęphaser)
A DEFAZ├ü ~├ęz tranz. (circuite electrice) A prevedea cu un defazaj. /Din defazaj

Defazare dex online | sinonim

Defazare definitie

Intrare: defaza
defaza verb grupa I conjugarea a II-a
Intrare: defazare
defazare substantiv feminin