Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

9 defini╚Ťii pentru brevilocven╚Ť─â

brevilocv├ęn╚Ť─â sf [At: Lm / V: (iuz) ~cen╚Ť─â / Pl: ~╚Ťe / E: it breviloquenza] (Liv) Scurtime ├«n expunere.
BREVILOCV├ëN╚Ü─é s. f. (Livr.) ├Änsu╚Öirea de a fi brevilocvent. ÔÇô Din it. breviloquenza.
BREVILOCV├ëN╚Ü─é s. f. (Livr.) ├Änsu╚Öirea de a fi brevilocvent. ÔÇô Din it. breviloquenza.
brevilocv├ęn╚Ť─â (livr.) s. f., g.-d. art. brevilocv├ęn╚Ťei
brevilocv├ęn╚Ť─â s. f., g.-d. art. brevilocv├ęn╚Ťei
BREVILOCVÉNȚĂ s. brahilogie.
BREVILOCV├ëN╚Ü─é s.f. Vorbire scurt─â; brahilogie. [< germ. Breviloquenz, cf. lat. brevus ÔÇô scurt, eloquentia ÔÇô elocven╚Ť─â].
BREVILOCVÉNȚĂ s. f. vorbire concisă; brahilogie. (< it. breviloquenza)
BREVILOCV├ëN╚Ü─é s. f. (cf. fr. br├ęviloquence, germ. Breviloquenz, lat. brevis eloquentia): vorbire scurt─â, concis─â, concentrat─â.

Brevilocven╚Ť─â dex online | sinonim

Brevilocven╚Ť─â definitie

Intrare: brevilocven╚Ť─â
brevilocven╚Ť─â substantiv feminin