Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

12 defini╚Ťii pentru bolobocel

BOLOBOCÉL s. n. v. polobocel.
POLOBOC├ëL, polobocele, s. n. (Pop.) Diminutiv al lui poloboc (1); butoia╚Ö. [Var.: boloboc├ęl s. n.] ÔÇô Poloboc + suf. -el.
BOLOBOCÉL, s. n. v. polobocel.
POLOBOC├ëL, polobocele, s. n. (Pop.) Diminutiv al lui poloboc (1); butoia╚Ö. [Var.: boloboc├ęl s. n.] ÔÇô Poloboc + suf. -el.
BOLOBOCÉL s. n. v. polobocel.
POLOBOC├ëL, polobocele, s. n. Diminutiv al lui poloboc; butoia╚Ö. Poate s─â rostogoleasc─â spre sat un polobocel. GALAN, Z. R. 252. Tat─âl, st├óp├«nul casei, ╚Öede la o parte pe un polobocel a╚Öezat cu fundul ├«n sus. EMINESCU, N. 141. Variant─â: boloboc├ęl s. n.
BOLOBOCÉL, s. n. v. polobocel.
poloboc├ęl (pop.) s. n., pl. poloboc├ęle
poloboc├ęl s. n., pl. poloboc├ęle
POLOBOCÉL s. v. butoiaș.
poloboc├ęl n., pl. e. Est. Poloboc mic. V. fedele╚Ö.
polobocel s. v. BUTOIA╚ś.

Bolobocel dex online | sinonim

Bolobocel definitie

Intrare: polobocel
bolobocel
polobocel substantiv neutru