Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

2 intr─âri

23 defini╚Ťii pentru betegit

betegi [At: CORESI, ap. TDRG / V: (reg) ~teji / Pzi: ~gesc / E: beteag + -i] 1 vt (Pop) A provoca cuiva o infirmitate. 2 vr A rămâne infirm. 3-4 vtr A (se) răni. 5 vr (Spc) A face hernie Si: (reg) a se surpa. 6-7 vtr A (se) îmbolnăvi.
beteg├şt2, ~─â [At: DOSOFTEI, V. S. 127 / V: (reg) -jit, ~─â / Pl: ~i╚Ťi, ~e / E: betegi] (Pop) 1-2 smf, a Infirm. 3-4 smf, a R─ânit. 5-6 smf, a (Om) cu hernie. 7 ├Ämboln─âvit2.
betegit1 sn [At: MDA ms / V: (reg) -tejit1 / Pl:~uri / E: betegi] (Pop) 1 Infirmitate. 2 Rană. 3 Hernie. 4 Îmbolnăvire.
beteji vtr vz betegi
BETEG├Ź, betegesc, vb. IV (Reg.) 1. Tranz. ╚Öi refl. A provoca cuiva o infirmitate sau a r─âm├óne infirm. ÔÖŽ Refl. Spec. A face o hernie. 2. Refl. A se ├«mboln─âvi. [Var.: betej├ş vb. IV] ÔÇô Din beteag.
BETEJ├Ź vb. IV v. betegi.
BETEG├Ź vb. IV v. beteji.
BETEJ├Ź, betejesc, vb. IV. 1. Tranz. ╚Öi refl. (Pop.) A provoca cuiva o infirmitate sau a r─âm├óne infirm. ÔÖŽ Refl. Spec. A face o hernie. 2. Refl. (Reg.) A se ├«mboln─âvi. [Var.: beteg├ş vb. IV] ÔÇô Din beteag.
BETEG├Ź vb. IV v. beteji.
BETEG├ŹT, -─é adj. v. betejit.
BETEJ├Ź, betejesc, vb. IV. (╚śi ├«n forma betegi) 1. Tranz. A v─ât─âma pe cineva (sau un organ al cuiva), a; face beteag; a schilodi. Ar fi ├«n stare s─â-l bu╚Öeasc─â, s─â-l betegeasc─â ╚Öi s─â-l arunce peste uluci. PAS, L. I 81. 2. Refl. A c─âp─âta o infirmitate, un bete╚Öug; a deveni infirm (Transilv., Ban.) a se ├«mboln─âvi, a c─âdea bolnav. M├«ndra mea s-a betejit. HODO╚ś, P. P. 97. ÔÇô Variant─â: beteg├ş vb. IV.
BETEG├Ź vb. IV. v. beteji.
BETEJ├Ź, betejesc, vb. IV. 1. Tranz. ╚Öi refl. A (se) schilodi. 2. Refl. A se ├«mboln─âvi. [Var.: beteg├ş vb. IV] ÔÇô Din beteag.
beteg├ş (a ~) (reg.) vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. beteg├ęsc, imperf. 3 sg. betege├í; conj. prez. 3 s─â betege├ísc─â
betej├ş vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. betej├ęsc, imperf. 3 sg. beteje├í; conj. prez. 3 sg. ╚Öi pl. beteje├ísc─â
BETEJ├Ź vb. v. ├«mboln─âvi, mutila, schilodi.
A SE BETEJ├Ź m─â ~├ęsc intranz. A deveni beteag. /Din beteag
A BETEJ├Ź ~├ęsc tranz. pop. A face s─â se betejeasc─â. /Din beteag
beteg├Č v. a (se) v─ât─âma ├«ntrÔÇÖo parte a corpului.
beteg├ęsc v. tr. (d. beteag). Vat─âm, schilodesc.
beteji vb. v. ÎMBOLNĂVI. MUTILA. SCHILODI.
betej├ş, betejesc, (betej├«), vb. tranz., refl. ÔÇô (reg.) 1. A r─âm├óne infirm. 2. A se ├«mboln─âvi: ÔÇ×M├óndra me s-o betej├ót / C-o sp─âlat asar─â-un blidÔÇŁ (Memoria, 2001: 102). ÔÇô Var. a lui betegi (< beteag ÔÇ×bolnavÔÇŁ).
betej├ş, betejesc, (betej├«), vb. refl. ÔÇô A se ├«mboln─âvi: ÔÇ×M├óndra me s-o betej├ót / C-o sp─âlat asar─â-un blidÔÇŁ (Memoria 2001: 102). ÔÇô Din beteag ÔÇ×bolnavÔÇŁ.

Betegit dex online | sinonim

Betegit definitie

Intrare: betegi
beteji verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
betegi verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
Intrare: betegit
betegit adjectiv