autoinstrui definitie

6 definiții pentru autoinstrui

autoinstruí vr [At: DN3 / P: a-u-to-in~ / Pzi: -esc / E: auto1- + instrui] 1-2 A se instrui ca autodidact (1,3).
AUTOINSTRUÍ, autoinstruiesc, vb. IV. Refl. A se instrui singur. [Pr.: a-u-] – Auto1- + instrui.
AUTOINSTRUÍ, autoinstruiesc, vb. IV. Refl. A se instrui ca autodidact. [Pr.: a-u-] – Auto1- + instrui.
autoinstruí vb. (sil. a-u-to-in-) → instrui
AUTOINSTRUÍ vb. IV. refl. A se instrui singur. [< auto1- + instrui].
AUTOINSTRUÍ vb. refl. a se instrui singur. (< auto1- + instrui)

autoinstrui dex

Intrare: autoinstrui
autoinstrui verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a