Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

11 defini╚Ťii pentru apelpisie

apelpis├şe sf [At: CANTEMIR, IST. 80 / Pl: ~ii / E: ngr ╬▒¤Ç╬Á╬╗¤Ç╬╣¤â╬»╬▒] (├«vr) Apelpiseal─â.
APELPIS├ŹE, apelpisii, s. f. (├Änv.) Stare de dezn─âdejde, de disperare sau de exasperare. ÔÇô Din ngr. apelpisia.
APELPIS├ŹE, apelpisii, s. f. (├Änv.) Stare de dezn─âdejde, de desperare sau de exasperare. ÔÇô DIn ngr. apelpis├şa.
APELPIS├ŹE s. f. (├Änvechit) Stare de dezn─âdejde, exasperare. N-o l─âsa singur─â... m─â tem s─â nu cad─â ├«n apelpisie. ALECSANDRI, T. 1278.
APELPIS├ŹE, apelpisii, s. f. (├Änv.) Stare de dezn─âdejde; exasperare. ÔÇô Ngr. apelpisia.
apelpis├şe (├«nv.) s. f., art. apelpis├şa, g.-d. art. apelpis├şei; pl. apelpis├şi, art. apelpis├şile
apelpis├şe s. f., art. apelpis├şa, g.-d. art. apelpis├şei; pl. apelpis├şi, art. apelpis├şile
APELPIS├ŹE s. v. desperare, dezn─âdejde.
apelpisie f. desperare (├«nvechit): ├«n starea de apelpisie ├«n care mÔÇÖaflu FIL.
apelpis├şe f. (ngr. apelpisia). Sec. 19. Desperare.
apelpisie s. v. DESPERARE. DEZN─éDEJDE.

Apelpisie dex online | sinonim

Apelpisie definitie

Intrare: apelpisie
apelpisie substantiv feminin