Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

11 defini╚Ťii pentru alunecu╚Ö

alunec├║╚Ö sn [At: DEX2 / V: lu- / Pl: ~uri / E: aluneca + -u╚Ö] 1 (Rar) Alunecare. 2 Loc alunecos (3). 3 Ghe╚Ťu╚Ö.
ALUNEC├Ü╚ś, (1) alunecu╚Öuri, s. n. 1. Loc alunecos. ÔÖŽ Ghe╚Ťu╚Ö. 2. (Rar) Alunecare. ÔÇô Aluneca + suf. -u╚Ö.
ALUNEC├Ü╚ś, (1) alunecu╚Öuri, s. n. 1. Loc alunecos. ÔÖŽ Ghe╚Ťu╚Ö. 2. (Rar) Alunecare. [Var.: lunec├║╚Ö s. n.] ÔÇô Aluneca + suf. -u╚Ö.
ALUNEC├Ü╚ś, alunecu╚Öuri, s. n. Lunecu╚Ö. Marea lin cutremur├«ndu-╚Öi fa╚Ťa, scutur-a ei spume, Repezind pe-alunecu╚Öul undelor de raze-o lume. EMINESCU, O. IV 118.
ALUNEC├Ü╚ś, alunecu╚Öuri, s. n. Lunecu╚Ö ÔÇô Din aluneca + suf. -u╚Ö.
alunecúș s. n., pl. alunecúșuri
alunecúș s. n., pl. alunecúșuri
ALUNEC├Ü╚ś s. v. ghe╚Ťu╚Ö.
alunecu╚Ö n. 1. loc, ghia╚Ť─â pe care sÔÇÖalunec─â; 2. poleiu.
alunec├║╚Ö n., pl. -ur─ş. Loc pe unde alunec─ş, cum ar fi din cauza pole─şulu─ş sa┼ş a noro─şulu─ş.
ALUNECU╚ś s. ghe╚Ťu╚Ö, lunecu╚Ö, (reg.) r─âp─âgu╚Ö, (Ban.) rap─âg.

Alunecuș dex online | sinonim

Alunecuș definitie

Intrare: alunecuș
alunecuș substantiv neutru