Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

17 defini╚Ťii pentru afurisenie

afurisánie sf vz afurisenie
afuris├ęnie s/[At: PRAV. MOLD. 54j / V: (├«nv) -san- / Pl: ~ii / E: afurisi + -enie] 1 (Bis) Anatem─â. 2 Blestem. 3 (Fig; termen inj.) Afurisit. 4-5 (Fam; ├«lav) (Nici m─âcar) de~ Deloc.
AFURISÁNIE s. f. v. afurisenie.
AFURIS├ëNIE, afurisenii, s. f. (Bis.) Anatem─â. ÔŚŐ Loc. adv. (Fam.) (Nici) m─âcar de-afurisenie = c├ótu╚Öi de pu╚Ťin; defel. [Var: afuris├ínie s. f.] ÔÇô Afurisi + suf. -enie (dup─â sl. zaklin, -anie).
AFURISÁNIE s. f. v. afurisenie.
AFURIS├ëNIE, afurisenii, s. f. (Bis.) Anatem─â. ÔŚŐ Loc. adv. (Fam.) (Nici) m─âcar de-afurisenie = c├ótu╚Öi de pu╚Ťin; defel. [Var.: afuris├ínie s. f.] ÔÇô Afurisi + suf. -enie (dup─â sl. zaklin, -anie).
AFURISÁNIE s. f. v. afurisenie.
AFURIS├ëNIE, afurisenii, s. f. (Bis.; ast─âzi rar) Blestem, anatem─â, excomunicare. ÔŚŐ Loc. adv. (Familiar) (Nici) m─âcar de-afurisenie = c├«tu╚Öi de pu╚Ťin; nicidecum, de fel. N-a venit unul s─â m-ajute, m─âcar de-afurisenie! ÔÇô Variant─â: afuris├ínie (ODOBESCU, S. A. 88) s. f.
AFURISÁNIE s. f. v. afurisenie.
AFURIS├ëNIE, afurisenii, s. f. (Bis.) Blestem, anatem─â. ÔŚŐ Loc. adv. (Fam.) (Nici) m─âcar de-afurisenie = c├ótu╚Öi de pu╚Ťin; de fel. [Var.: afuris├ínie s. f.] ÔÇô Din afurisi + suf. -enie (dup─â v. sl. zaklin, -anie).
afuris├ęnie (-ni-e) s. f., art. afuris├ęnia (-ni-a), g.-d. art. afuris├ęniei; pl. afuris├ęnii, art. afuris├ęniile (-ni-i-)
afuris├ęnie s. f. (sil. -ni-e), art. afuris├ęnia (sil. -ni-a), g.-d. art. afuris├ęniei; pl. afuris├ęnii, art. afuris├ęniile (sil. -ni-i-)
AFURISÉNIE s. v. excomunicare.
afurisanie f. pedeaps─â canonic─â: anatem─â, excomunicare.
afuris├ínie ╚Öi (ob.) -├ęnie f. (d. a afurisi ╚Öi sufixu sl. -├ínie). Excludere dintrÔÇÖo religiune, excomunicare, Blestem.
AFURISENIE s. (BIS.) afurisire, anatem─â, blestem, excomunicare, (├«nv.) procle╚Ťenie, procle╚Ťie. (~ papei aruncat─â asupra...)
afuris├ęnie, afurisenii s. f. 1. Pedeaps─â canonic─â prin care o persoan─â este ├«ndep─ârtat─â din ob╚Ötea credincio╚Öilor ╚Öi oprit─â pentru un timp de a frecventa biserica; anatem─â, blestem. ÔÖŽ Loc. adv. (Fam.) (Nici) M─âcar de-afurisenie = c├ótu╚Öi de pu╚Ťin, deloc, defel. [Var.: afuris├ínie s. f.] ÔÇô Din afurisi + suf. -enie.

Afurisenie dex online | sinonim

Afurisenie definitie

Intrare: afurisenie
afurisanie
afurisenie substantiv feminin
  • silabisire: -ni-e