Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

5 defini╚Ťii pentru ├«mprotivnic

├ÄMPOTR├ŹVNIC, ├«mpotrivnici, s. m. (├Änvechit) Du╚Öman, inamic. (Atestat ├«n forma ├«mprotivnic) Numai Timi╚Öoara mai este ├«n m├«na ├«mprotivnicului, dar ├«ntru at├«ta ├«nconjurat─â, c─â ├«n pu╚Ťintic─â vreme trebuie s─â se dea. GHICA, A. 306. ÔÇô Variant─â: (├«nvechit) ├«mprotivnic s. m.
├ÄMPROT├ŹVNIC s. m. v. ├«mpotrivnic.
├ÄMPROT├ŹVNIC s. m. v. ├«mpotrivnic.
├«mprot├şvnic, V. potrivnic.
potr├şvnic, -─â adj. ╚Öi s. (ma─ş vech─ş protivnic, d. vsl. protiv─şnik┼ş, opus, protiv─şn┼ş, opus, du╚Öman). Rar. Adversar, du╚Öman. Vech─ş. Potrivit, vrednic: potrivnic ╚Ťie. ÔÇô Vech─ş ╚Öi ├«mprot-, ├«mpotr-.

împrotivnic dex online | sinonim

împrotivnic definitie

Intrare: împrotivnic
împrotivnic