Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

4 defini╚Ťii pentru ├«mpotrivnic

├ÄMPOTR├ŹVNIC, ├«mpotrivnici, s. m. (├Änvechit) Du╚Öman, inamic. (Atestat ├«n forma ├«mprotivnic) Numai Timi╚Öoara mai este ├«n m├«na ├«mprotivnicului, dar ├«ntru at├«ta ├«nconjurat─â, c─â ├«n pu╚Ťintic─â vreme trebuie s─â se dea. GHICA, A. 306. ÔÇô Variant─â: (├«nvechit) ├«mprotivnic s. m.
├ÄMPOTR├ŹVNIC, ├«mpotrivnici, s. m. (├Änv.) Du╚Öman, inamic. [Var.: (├«nv.) ├«mprot├şvnic s. m.] ÔÇô Din ├«n- + potrivnic.
├«mpotr├şvnic, V. potrivnic.
potr├şvnic, -─â adj. ╚Öi s. (ma─ş vech─ş protivnic, d. vsl. protiv─şnik┼ş, opus, protiv─şn┼ş, opus, du╚Öman). Rar. Adversar, du╚Öman. Vech─ş. Potrivit, vrednic: potrivnic ╚Ťie. ÔÇô Vech─ş ╚Öi ├«mprot-, ├«mpotr-.

împotrivnic dex online | sinonim

împotrivnic definitie

Intrare: împotrivnic
împotrivnic