măturat

8 definiții pentru măturat

MĂTURÁT s. n. Măturare. – V. mătura.

MĂTURÁT s. n. Măturare. – V. mătura.

MĂTURÁT s. n. Faptul de a mătura. Pe țăran el l-a găsit Ocupat cu măturatul curții. COȘBUC, P. I 144.

măturát s. n.

măturát s. n.

MĂTURÁT s. măturare, măturătură. (~ul școlii.)

Măturat ≠ nemăturat

MĂTURAT s. măturare, măturătură. (~ școlii.)