hoțire
4 definiții pentru hoțire
HOȚÍ, hoțesc, vb. IV. Intranz. (Rar) A duce o viață de hoț. ♦ Tranz. A fura. – Din hoț.
- sursa: DEX '98 1998
- permalink
hoțí vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. hoțésc, imperf. 3 sg. hoțeá; conj. prez. 3 sg. și pl. hoțeáscă
- sursa: Ortografic 2002
- permalink
HOȚÍ vb. v. fura, haiduci, lua, sustrage.
- sursa: Sinonime 2002
- permalink
A HOȚÍ ~ésc rar 1. intranz. A fi hoț. 2. tranz. (bunuri materiale) A sustrage prin hoție; a fura. /Din hoț
- sursa: NODEX 2002
- permalink