ȘARABÁNĂ, șarabane, s. f. (
Reg.) Căruță mare. – Din
ucr., rus
šaraban.
ȘARABÁNĂ, șarabane, s. f. (
Reg.) Căruță mare. – Din
ucr.,
rus. šaraban.
ȘARABÁNĂ, șarabane, s. f. (Regional) Căruță mare de transport; haraba.
șarabánă (
reg.)
s. f.,
g.-d. art. șarabánei; pl. șarabáne
șarabánă s. f., g.-d. art. șarabánei; pl. șarabáne
șarabánă (șarabáne), s. f. – (
Mold.) Șaretă, car cu bănci.
Fr. char à bancs, cf. rus. šaraban (Candrea),
it. sciarabà (Battisti, V, 3396).
ȘARABÁNĂ ~e f. rar Căruța mare. /<ucr. šaraban
șarabană f. un fel de tramcar (= fr.
char à bancs).
*șarabánă f., pl.
e (rus.
šarabán, d. fr.
char à bancs, trăsură mare cu băncĭ saŭ cu canapele).
Nord-est. Căruță cu doĭ caĭ. V.
poștalion.