struțușor

9 definiții pentru struțușor

STRUȚUȘÓR, struțușoare, s. n. (Reg.) Struțișor. – Struț2 + suf. -ușor.

STRUȚUȘÓR, struțușoare, s. n. (Reg.) Struțișor. – Struț2 + suf. -ușor.

STRUȚUȘÓR2, struțușoare, s. n. (Regional) Struțișor. Și mila de la surori Struțușor verde de flori. MARIAN, NU. 286. Struțușor de magheran! BIBICESCU, P. P. 356.

STRUȚUȘÓR1, struțușori, s. m. (Bot.) Brădișor (2).

STRUȚUȘÓR1, struțușoare, s. n. (Reg.) Struțișor. – Din struț2 + suf. -uș-or.

STRUȚUȘÓR2, struțușori, s. m. (Bot.) Brădișor (2).

struțușór s. n., pl. struțușoáre

STRUȚUȘÓR s. v. brădișor, buchețel, cornișor.

struțușor s. v. BRĂDIȘOR. BUCHEȚEL. CORNIȘOR.