buvabil

buvábil, ~ă a [At: DEX² / Pl: ~i, ~e/ E: fr buvable] (Frm) Băubil.

BUVÁBIL, -Ă, buvabili, -e, adj. Băubil. – Din fr. buvable.

BUVÁBIL, -Ă, buvabili, -e, adj. (Franțuzism) Băubil. – Din fr. buvable.

buvábil adj. m., pl. buvábili; f. sg. buvábilă, pl. buvábile

BUVÁBIL, -Ă adj. (Fam.) Care poate fi băut (cu plăcere). [< fr. buvable].

BUVÁBIL, -Ă adj. care poate fi băut (cu plăcere). (< fr. buvable)