betonier

betoniér sm [At: CONTEMP., Seria II, 1949, nr 162, 11/5 / P: ~ni-er / V: -nar / Pl: ~i I E: beton + -ier] 1-2 Betonist (1-2).

BETONIÉR, betonieri, s. m. (Rar) Betonist. [Pr.: -ni-er] – Beton + suf. -ier.

BETONIÉR, betonieri, s. m. Betonist. [Pr.: -ni-er] – Beton + suf. -ier.

BETONIÉR, betonieri, s. m. Betonist... Muncitori calificați sînt... mecanicii betonieri și șefii de lucrări. CONTEMPORANUL, S. II, 1949, nr. 162, 11/5. – Pronunțat: -ni-er.

BETONIÉR, betonieri, s. m. Betonist. [Pr.: -ni-er] – Din beton + suf. -er.

betoniér (muncitor) (rar) (-ni-er) s. m., pl. betoniéri

betoniér (muncitor) s. m. (sil. -ni-er), pl. betoniéri

BETONIÉR s. v. betonist.

BETONIÉR s.m. Betonist. [Pron. -ni-er. / < beton + -ier].

BETONIÉR s. m. betonist. (< fr. bétonnier)

BETONIER s. betonist.